Faruk Dinçer

Seçim iklimine girilince, arka arkaya anketler arz-ı endam eylerler. Şimdi de öyle bir süreç yaşanıyor.

En son iktidar ve ana muhalefetin yaptırdığı iki anket yansıdı medyaya.

AKP'nin yaptırdığı ankette; iktidar partisi yüzde 48.5 oranında bir grafik çiziyor. CHP'nin oy oranı ise yüzde 23.5. Arada 25 puanlık fark var.

CHP'nin anketi ise farklı sonuç veriyor. Bu ankete göre AKP yüzde 40, CHP ise yüzde 30 civarında seyretmekte.

İktidarın anketinin manuplatif bir düzlemde şekillendiğini varsayalım. Yani '' yandaş medya'' yorumu şeklinde kabullenelim.

CHP'nin anketinin ise daha objektif kriterlerle sonuç verdiğini düşünelim. Yine de ortada 10 puanlık bir farkın olması manidar değil mi?

Ortaya şöyle bir politik yorum çıkabilir:

3 Kasım 2002 Genel Seçimleri'nin üzerinden 9 yıl geçmiş, 9 yıllık süreç, bir '' iktidar yorgunluğu'' yaratır, doğal olarak. Tek başına iktidar olan bir partinin yıpranması kaçınılmaz olur. Bu bağlamda oy grafiğinin düşmesi de tabii bir sonuçtur. Bu gerçeğe DP- AP- ANAP- SHP ( CHP ) -DYP süreçlerinde toplumca tanık olduğumuz bir realitedir.

Bu bağlamda CHP'nin son anketini tahlil edelim:

'' Büyüme'' oranlarının CHP tarafından '' hormonlu'' diye tarif edilmesini, halk umursamıyor demek ki.

'' Yolsuzluk'' söylemine halk fazla itibar etmiyor olmalı ki; CHP anketinde bile AKP'nin oy oranı 10 puan önde görülüyor.

AKP, iktidarının 9. yılında bile açık ara birinci parti olma avantajını koruyorsa, CHP'nin bu tablodan bir ders çıkarması gerekmez mi?

CHP'nin kendi yaptırdığı anketin nihai tahlilini genel merkez düzleminde yapması ve seçime 4 ay var iken politikasının artısını ve eksisini gözden geçirmesi, her halde bir siyasi zorunluluk olarak algılanmalıdır.

CHP'nin kurmay heyetinin, iktidarının 9. yılında bile yıpranma belirtileri göstermeyen AKP'nin sosyo-ekonomik, sosyo-politik ve hatta sosyo-psikolojik uygulamalarını büyüteç altına alması ve bunlardan bir ders çıkarması şarttır.

Birkaç gün önce AİHM (Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi), 2010-yılı raporunu yayınladı. Bir yıl içinde Türkiye AHİM'de 228 davada mahkümiyet almışsa; bunların 10 tanesi yaşam hakkının ihlalinden; 32 tanesi insanlık dışı ve aşağılayıcı muameleden; 80 tanesi özgürlük ve güvenlik hakkının, 19 tanesi ifade özgürlüğünün ihlalinden verilmiş ise; bir sosyal demokrat partiye düşen görev bu sorunları ve çözümlerini içeren, rehabiliter demokratik yorumlarını ve iyileştirici yasa tasarılarını hazırlayarak kamuoyunun önüne çıkmak değil midir?

Meclis komisyonlarından istifa etmek neyi çözer?

Halka, bu ihlallerin olmayacağı yeni yasa tasarıları sunmak ve kamuoyu hafızasında evrensel hukukun çağdaş izdişümlerini bırakmak, 9 yılda bu düzenlemeleri yapmayan AKP iktidarını sorgulamak, en akılcı yöntem değil mi?

12 Eylül Referandumu'nda da, CHP, yeni ve evrensel kriterlere uygun bir anayasa taslağı hazırlayıp halkın huzuruna çıksa ve AKP'nin görüşlerini çağdaş hukuk prizmasından nötralize hale getirseydi; ''İstemezük'' mantığı yerine bu tür ilerici yaklaşımlarla daha iyi bir netice elde edemez miydi?

'' Mahalle, mahalle direniş'' çağrısı yapan komisyon üyeleri ise CHP' açısından tarifi imkansız bir talihsizlik ve çaresizlik göstergesi!..

O nedenle CHP son anketleri, izlediği politikaların yüzüne tutulmuş bir aynası gibi düşünüp özeleştiri ihtiyacını duymalıdır.